Previously on UZE548 (24 Şubat)

27 Şubat 2016 haftası UZE548 dersinde:

1- E-learning methodologies - A guide for designing and developing e-learning courses, Part I – Introduction, Sayfa: 7-26. (http://www.fao.org/docrep/015/i2516e/i2516e.pdf‎) künyeli kaynağın ilk ünitesi incelendi. Bu ünite: e-Öğrenme etkinlikleri geliştimenin önemi, e-Öğrenmenin bileşenleri, harmanlanmış öğrenme ve e-Öğrenme ders etkinlik örnekleri açısından yararlıydı. 
e-Öğrenme aşağıdaki şartlarda iyi bir tercihtir:

• Yüksek sayıda kişiye yüksek miktarda içerik aktarılacağında
• Coğrafik olarak uzak yerden gelen kişiler için
• Mekan açısından hareketliliği kısıtlı olanlar için
• Öğrenmeye ayıracak kısıtlı zamanı olanlar için
• Etkili okuma ve dinleme becerisine sahip olmayanlar için
• En azından temel düzeyde bilgisayar ve internet kullanma becerisine (dijital okuryazarlık) sahip olanlar için
• Bir konuda art alan bilgisi oluşturmak isteyenler için
• Yüksek derecede motive ve kendi hızında öğrenenler için
• Oluşturulan içerik ileride tekrar tekrar başka öğrenen gruplarında da kullanıldığında
• Eğitimle psikomotor beceriden çok bilişsel stratejiler geliştirilmek istendiğinde 
• Ders ile kısa dönem değil uzun dönem eğitim ihtiyaçları hedeflendiğinde
• Veri toplama ve takip etmeye gerek duyulduğunda.

Kendi hızında (self-paced) ve öğreten rehberliğinde (facilitated and instructor-led) olmak üzere iki tür e-öğrenme yaklaşımı vardır.

e-Öğrenmenin 4 tane bileşeni vardır. Bunlar: içerik, e-tutoring/e-coaching/e-mentoring, işbirlikçi öğrenme ve sanal sınıflardır.

e-Öğrenme etkinlikleri eşzamanlı ve eşzamansız olabilirler. Eşzamanlı e-öğrenme etkinlikleri: chat ve instant message (IM), video/sesli konferans, canlı webcasting, uygulama paylaşımları, whiteboard ve polling; eşzamansız e-öğrenme etkinlikleri: e-posta, tartışma forumları, viki, blog ve webcasting.

e-Öğrenme etkinliklerinin kalitesi; öğrenen-merkezli içerik, parçalara ayrılmış olması (granularity?), çekici içerik, etkileşimlilik ve kişiselleştirme ile ilgilidir.

Harmanlanmış öğrenme geleneksel f2f öğrenmenin teknoloji ile desteklenmesidir.

 

2- M.E. Mutlu, A. Hakan (Ed.), Eğitim Biliminde Yenilikler (Eğitimde Yeni Teknoloji Kullanımı), 178-205 pp., Eskişehir, Anadolu Üniversitesi Yayınları, ISBN:978-975-06-1453-8, 2013 (http://personalis.wikispaces.com/file/view/Egitim_Bilimlerinde_Yenilikler.pdf) künyeli kaynağın 7. ünitesi incelenmiştir. 

• Bireysel boyutta kullanılan bilgi sistemleri: ofis uygulama yazılımları (microsoft, google), 
• Okul yönetim sistemleri: kayıt yaptırırken, ders seçerken, sınav giriş belgesi, sınav sonuçları ve yoklama (anasis) 
• Ulusal boyutta eğitim bilgi sistemleri: MEBBİS. 

Eda's PLE

Previously on UZE548 (17 Şubat)

17 Şubat 2016 haftası UZE548 dersinde:

1- Temel Bilgi Teknolojileri II kitabı 5. ünitesi işlendi. Bu ünite kapsamında ilk olarak e-öğrenmenin geçmişten günümüze gelişimine bakıldı. Buna göre e-öğrenmenin gelişimi:

• Kitle iletişim teknolojilerine dayalı dönem (20.yy'ın ikinci yarısından itibaren), 
• Bilgisayara dayalı dönem (1970'lerin ikinci yarısından itibaren), 
• İnternet'e dayalı dönem (1993'den itibaren) ve 
• Mobil teknolojiler dönemi (2000'li yılların başından itibaren) 

 olarak 4 dönemde incelenebilir.

Ayrıca e-öğrenmenin 3 temel bileşeni bulunmaktadır (bk. Şekil 1).



E-öğrenme uygulamalarında içeriğin aktarılması, etkileşimin gerçekleştirilmesi ve değerlendirmenin yapılabilmesi için öğrenme yönetim sistemleri (ÖYS) işe koşulmaktadır. E-öğrenme uygulamaları öğretenin katılımına göre 3 şekilde tasarlanabilir: Öğretenin katılmadığı, öğretenin sınırlı derecede katıldığı ve öğretenin yoğun olarak katıldığı.
E-öğrenme dünyasında açık kaynak kodlu yazılım hareketi 70'li yıllarda, açık ders malzemeleri ise 2000'li yılların başında başlamıştır. E-öğrenme 2.0 araçlarının (Facebook, Twitter vb.) kullanımı sosyal öğrenme ve kişisel öğrenme ortamları ile sonuçlanmıştır.

2- http://kisiselogrenmeortamlari.blogspot.com/2012/06/kisisel-ogrenme-ortamlarna-giris.html blog sitesinde  yazar ilk kez kişisel öğrenme ortamları ile tanışma deneyiminden, kişisel öğrenme ortamları üzerine yaptığı çalışmalardan (makale, konferns, kitap) ve aktif olarak kullandığı web 2.0 araçlarından/bu araçları ne için kullandığından bahsetmiştir.

3- http://kisiselogrenmeortamlari.blogspot.com/2012/06/kisisel-ogrenme-ortam-nedir.html blog sitesinde yazar kişisel öğrenme ortamları kavramının ilk kez ne zaman kullanıldığından bahsetmiş ve bu kavramın çeşitli tanımlarına yer vermiştir. Aralarından en anlamlı bulduğum tanım (Ben de buna benzer bir şekilde tanımlardım):

Knowledge Network (digital & non-digital)

“ My personalized learning environment is a knowledge network that includes my browser favorites, my RSS feeds, my electronic documents and so on. But it's also non-digital and not easily captured in my browser. It includes my wife, friends and work colleagues, my tennis coach, my books, magazines and newspapers, the TV I watch, the films I see, the radio programmes that I listen to.” Clive Shepherd,

4- http://kisiselogrenmeortamlari.blogspot.com/2012/06/kisisel-ogrenme-ortamlar-2001-2006.html blog sitesinde yazar 2001-2006 yılları arasında kişisel öğrenme ortamları üzeirne gerçekleştirilen yayın taraması sonuçlarına yer vermiştir. Kişisel öğrenme ortamları hakkındaki ilk yayının 2001'de olduğunu ve 2006'dan sonra bu konuya dair araştırma ve yayınlarda artış gözlemlendiğini belirtmiştir. Alanyazınına bakıldığında kişsel öğrenme hakkındaki birçok çalışmanın S. Downes ve G. Siemens tarafından yapıldığı görülmektedir.

5- "Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Sistemi Öğrencileri için Bir Kişisel Öğrenme Ortamı Çerçevesi" adlı makale Anadolu Üniversitesi Açıköğretim öğrencilerinin onlara üniversite tarafında sağlanan e-öğrenme hizmetleri ile yetinmeyip, yaşam boyu öğenme adına kendilerine ait kişisel öğrenme ortamları oluşturmalarının öneminden bahsedilmiştir. Ayrıca bu çalışmanın sonunda kişisel öğrenme ortamları üzerine literatürden ve Açıköğretim sistemine ait kaynaklardan yararlanılarak bu öğrenciler için bir çerçeve önerisi sunulmuştur. Bu çerçevenin yapısı:

• Başlangıç kişisel öğrenme ortamının oluşturulması
• Kişisel öğrenme ortamının geliştirilmesi
• Kişisel öğrenme ortamının kullanılması
• Kişisel öğrenme ortamının sürdürülmesi
• Daha ilerisi için öğrenenin yönlendirilmesi